SINAİ VE ESTETİKSEL KAYGILAR

Seyyar Sahne’den ”Tehlikeli Oyunlar” bir fenomen haline geldi.Şehirde sürekli kulaktan kulağa kartopu gibi büyüyen öneriler, pozitif eleştiriler, aktarılan hazlar vs… Oyunu 5 kere izledim.Her izlediğimde farklı, her izlediğimde canlı.Sahnede bir oyuncu ve iki salıncaktan başka bir şey görmüyorsunuz.Her zaman sahnede seyircinin de en az oyuncu kadar sphere(soyut alan) bölgesi olduğunu savunurum.TO sizi sahneye alıveriyor birdenbire ve Hikmet nereye giderse siz de oraya gidiyorsunuz, seyirciyi içinde özgürce dolaşabileceği Hikmet’in depresif/karmaşık dünyasında iç monologlarınızı haklılaştırabilecek yeterli alan bırakıyor.Bu alanda Şenocak’ın rahatlığına eşlik ediyorsunuz.Alan varsa oyuncu rahattır, oyuncu rahatsa seyirci de…Zira Erdem Şenocak’ın performansı sürekli bu alanları yeniliyor.Geçişler, yükselişler, düşüşler… Biraz önce neler olduğunu sınamaya çalışırken sizi başka bir alana taşıyor.Her defasında tazelenmiş bir şekilde oyuna yeniden başlıyors...

Yukarıdaki başlık ülkemizin güzide gazetelerinden, başlığının altında ”Türkiye Türk’lerindir” yazan ‘şahane gazete’ Hürriyet’ten alınmıştır.Peki Hürriyet 400 milyon kişinin izlediği El Clasico’ yu nasıl oluyor da bir Türk’e mal edebiliyor? Çünkü Hürriyet, İspanyol futbolunun dünyaya sunduğu bir olayı sahiplenmek istiyor.Mesut Özil’in orada bulunması o olayı sahiplenmeye yetiyor da artıyor bile.Çünkü ”Bir Türk Dünya’ya bedel”.Ama ne oldu? Bir Türk ‘El Clasico’ya 45 dakika dayanabildi. Barcelona zaten 5-0 yendi.Bir Madrid’li olarak bunun üzerine pek bir şey söyleyemeyeceğim.Sanırım Mourinho ne gerekiyorsa söyler.Ama ben daha sonra Tunus’luların Khedira, Brezilya’lıların Pepe utancını düşündüm.Ve Türk’lerin de mahcubiyetini yanyana koydum.Şöyle bir tablo çıktı ortaya; hepimiz Zidan’ı, Kluivert’ı, Klose’yi, İbrahimoviç’i ve daha yüzlercesini izledik, izliyoruz.Peki hangi birini izlerken kökeninin neresi olduğuna dair kafa yorduk.Zidane’ı izlediğimiz zaman hangi spiker ”Cezayir asıllı Fran...

Cem Yılmaz'ın yeni DVD'si çıktı; Soru;Cevap.İzledim.En son performansında, CMYLMZ2008'de bir sonraki projesinin sinyallerini vermişti.Daha interaktif bir gösterim yapmak istediğini söylemişti.Eski şovlarına baktığım zaman bende farkettim bu gelişmeyi.Kendi de söylüyor zaten bunu.Leman'da çıktığı zamandan son oyununa kadar sürekli seyirciye yakınlaşma var.Aslında olması gereken yere doğru evriliyor.Stand up, tek-kişilik şov,meddah ya da soytarı hepsinde seyirciyle atışma çok yoğundur.Seyirciden destek alır, enerjiyi yükselten yine izleyendir.İcra eden ne kadar enerjik olursa olsun seyirciyi yorarsa performans düşer.Cem Yılmaz son oyununda kelime oyunlarına veya anlatılara tutunarak yapıyı kuruyor ama dikkat edersiniz seyircinin en yoğun tepkisi yine seyircinin yüksek katılımının olduğu yerlerde gerçekleşiyor.Klasik 'osuruk' esprisini başka şekilde kotarmak pek mümkün değil çünkü.Sonraki şovlarında bunun üzerinden gideceğini düşünüyorum.Sansüre neden gerek duyd...